მიმართვა

ქართველი ერისადმი,

სრულიად საქართველოს მოსახლეობისადმი

თანამემამულენო!

ძმანო და დანო!

შევარდნაძემ დაა მისმა ნეოკომუნისტურმა კრიმინალურმა ხუნტამ ჩაიდინეს მორიგი დანაშაული ქართველი ერის წინაშე, ისინი ეახლნენ ცხინვალში ოს სეპარატისტ ბანდიტებს და ამით სცნეს მათი უკანონო რესპუბლიკა და ხელისუფლება. სისხლის სამართლის დამნაშავე კულუმბეკოვთან, ქართველი ხალხის მოსისხლე მტერთან ერთად მაგიდასთან დაჯდომა ვითომდაც მოლაპარაკების მიზნით, ისახავს სულ სხვა მიზნებს. მოსკოვმა პირობად წაუყენა საქართველოს უკანონო ხელისუფლებას ცხინვალის ბანდის ცნობა-აღიარება, წინააღმდეგ შემთხვევაში მას ემუქრებიან, რომ შეუწყვეტენ ყოველგვარ მხარდაჭერას.

იმპერიას სურს შიდა ქართლი ჩამოაცილოს საქართველოს და შეუერთოს რუსეთის ფედერაციას. ამ მიზნით, უწინარეს ყოვლისა, უნდა მოხდეს საქართველოს მიერ კულუმბეკოვ-ჩოჩიევის „ხელისუფლების“ ცნობა, და აჰა, ეს ყოველივე ფაქტობრივად განხორციელდა. ამან კიდევ უფრო გაამწვავა ვითარება სამაჩაბლოში, გააუარესა ქართველთა მდგომარეობა. ამ აქტით გულმოცემულნი ოსი ბანდიტები კიდევ უფრო მეტად გათავხედდნენ და გააძლიერეს ქართველთა გენოციდი. სამაჩაბლო სისხლისაგან იცლება, ცარიელდება ქართული სოფლები, ამ დროს კი შევარდნაძის რეჟიმი ვითომდაც რაღაც დიალოგზე საუბრობს, რომელიც არაფერში სჭირდება არც ოსურ მხარეს, არც, მითუმეტეს, რუსულ მხარეს, რომელიც ახორციელებს საქართველოს მესამე ანექსიას. დიალოგი მაშინ გახდება შესაძლებელი, როცა ყველა დამნაშავე მიიღებს საკადრის სასჯელს, ხუნტის ჩათვლით. ნურავინ წამოეგება შევარდნაძის ანკესზე, ვითომდაც რაღაც სტაბილიზაციის შესახებ - სტაბილიზაციას სჭირდება კანონიერებისა და სამართლიანობის აღგენა, რასაც უთუოდ მიაღწევს ქართველი ერი.

ამხილეთ შევარდნაძის ხუნტის მოღალატური პოლიტიკა. მოაწყეთ საპროტესტო აქციები ამ გამცემლობის წინააღმდეგ. დაგმეთ ეს გარიგება, რომელიც საფრთხეს უქმნის ქართულ მოსახლეობას, საქართველოს ტერიტორიულ მთლიანობას.

საქართველო გაიმარჯვებს!

გვფარავდეს ღმერთი ჩვენს სამართლიან ბრძოლაში.

საქართველოს რესპუბლიკის პრეზიდენტი

ზვიად გამსახურდია

1992 წლის 16 მაისის

[გაზ. „ქართული აზრი“, №25, გვ. 1, 9 ივნისი, 1992 წ.].