მიმართვა

ქართველ მთიელთადმი

ძმანო და დანო!

ფშავ-ხევსურეთის, ხევ-მთიულეთის, თუშეთის მკვიდრნო!

დიდი ძნელბედობის ჟამი უდგას ჩვენს სამშობლოს. თვითმარქვია ავანტიურისტებმა, საკუთარი ხალხის სისხლში ხელებგასვრილმა მოღალატეებმა რუსის ჯარის დახმარებით ხელთ იგდეს ხელისუფლება, იმპერიის ცენტრის დავალებით შლიან და ანაწევრებენ საქართველოს, აჩაღებენ ძმათამკვლელ სამოქალაქო ომს, დამნაშავეთა ბანდებს უგდებენ ხელში საჯიჯგნად ჩვენს მიწა-წყალს.

ჟამი დგას ისეთი, როგორსაც აღწერდა დიდი ვაჟა თავის „ბახტრიონში“. შინაურ ურჯულოებს, კომუნისტ-პარტოკრატებს, მაფიოზებს, ნარკომანებს დაღუპვისაკენ მიჰყავთ ჩვენი ქვეყანა. გათელილია ქართული დროშა, შეგინებულია ყოველივე წმინდათაწმინდა, იძარცვება ჩვენი ქვეყანა, მალე უცხო თესლი დაეპატრონება მთელს საქართველოს.

ისტორიული ძნელბედობის ჟამს მთა იყო მუდამ ჩვენი იმედი. მთიელთა თავგანწირვამ და გმირობამ იხსნა საქართველო მრავალგზის. მოგიწოდებთ, აღსდგეთ, გაერთიანდეთ, შეუერთდეთ წინააღმდეგობის ერთიან ფრონტს მოღალატეთა ხუნტის დასამხობად, საქართველოს გადასარჩენად!

გვფარავდეს ძალი წმინდა გიორგისა, მთისა და ბარის ყველა წმინდა სალოცავისა!

საქართველოს რესპუბლიკის პრეზიდენტი

ზვიად გამსახურდია

21 აგვისტო, 1992 წ.

[გაზ. „ქართული აზრი“, №28, გვ. 2, 28 აგვისტო, 1992 წ.].